وقت هرچه باشد طلا نیست !                                   

وقت هرچه باشد طلا نیست! شاید تصور کنید می خواهیم شوخی کنیم. زیرا از قدیم به ما عکس این مطلب را گفته اند و ادبیات ایرانی پر است از سخنان نغز و دلنشینی که نسبت به ارزش و قدر و منزلت وقت بیان داشته اند. آری، ما هم با شما موافقیم ولی شاید توجه کرده باشید که متاسفانه این گفتارها، چندان در نحوه زندگی مردم ما تاثیر نکرده است. اشتباه نکنید، این بار قرار نیست با مقاله ای از سری بحث های آسیب شناسی اجتماعی مواجه شوید. بلکه روی سخن با شما خواننده عزیز است که به قدرت عظیم و سرمایه گرانبهایی که در وجودتان نهاده شده، واقفید. بر این اساس اگر وقت و زمان، گرانبهاست، بخاطر ارزشمند بودن انسان است والا چگونه می تواند بخودی خود ارزشمند باشد؟ در اینصورت با ما موافق خواهید بود اگر بگوئیم: «ای انسان، وقت طلا نیست; تو گران بها»ترینی.» در اینجا می خواهیم با مفهوم صحیح «مدیریت زمان» آشنا شویم که مقصود از آن مدیریت بر زمان نیست; بلکه مقصود مدیریت بهینه برنامه ها و فعالیت هایی است که در بستر زمان صورت می پذیرد. بر این اساس با فراگیری آموزه های «مدیریت زمان» به مدیریت شخصی(Management Self) در ارتباط با زندگی فردی و سازمان دست می یابیم. بنابراین رویکرد، «زمان» عاملی است با قابلیت انعطاف نامحدود برای دسته بندی بهینه فعالیت ها که می تواند در خدمت افزایش توانمندی انسان قرار گیرد.

اینک به خاطر بیاورید که چند بار در طول زندگی احساس کمبود وقت نموده و آرزو کرده اید که ای کاش در هر روز بجای 24ساعت، 48ساعت وقت می داشتید؟ حال، اگر به شما بگویند آرزوی شما برآورده شده، چه احساسی خواهید داشت؟ کلید تحقق این آرزوی شما در آموزه های علم مدیریت زمان می باشد. این علم به شما می آموزد که چگونه می توانید بخشی از اوقات خود را آزاد کنید; دقیقا مثل موقعی که با کمبود فضا مواجهیم و با یک مدیریت صحیح نسبت به لوازم و اشیا به فضایی باز دست می یابیم. یعنی همان عملی که در شرکت های بزرگ موجب میلیون ها دلار صرفه جویی و سود می شود. یکی از مهم ترین مسایل انسان در هر شرایطی، هر سن و سالی و با هر مذهب و اعتقادی، مسئله «موفقیت» می باشد. تمام دانشمندان و محققان نیز در تلاشند تا انسان را در موضوعات مختلف یاری رسانند تا بتواند مسایل مختلف خود را حل کند. تازه خودشان نیز در این تلاش علمی و تحقیقی به دنبال کسب موفقیت هستند. اولین نکته ای که باید در این خصوص توجه کنیم اینست که «موفقیت» تابع یک فرآیند است(Sucess of Process) و ما باید ارکان این فرآیند را در یک تحقیق جامع و گسترده در زندگی شخصی و سازمانی خود بدست آوریم. نکته دوم به تعریف موفقیت مربوط می شود: «موفقیت» عبارت است از نیل رضایتمندانه به اهداف از پیش تعیین شده در زمان معین. بر اساس این تعریف، اگر در زندگی خود هدفی نداشته باشیم، موفقیتی هم نخواهیم داشت و به قول یک مثل غربی، باد موافق برای کشتی بدون مقصد بی معناست! در گام دوم بر اساس یک تحلیل علمی باید فاصله خود تا اهدافمان را تعیین و مسیری که ما را به وضعیت مطلوب می رساند، شناسایی کنیم. بر این اساس مدل حرکتی ما در فرآیند موفقیت به صورت زیر خواهد بود: و اینک باید توجه داشیته باشیم یکی از عواملی که موجبات رضایت ما را درفرآیند موفقیت تامین می کند، مساله «زمان» تحقق هدف می باشد. پس باید با طراحی یک برنامه زمان بندی شده زمان دقیق تحقق اهدافمان را بدست آوریم و از اینجاست که پای مدیریت زمان در فرآیند موفقیت به میان می آید. بکارگیری آموزه های این علم موجب می شود که ما زمان کافی برای پرداختن به برنامه های خود بدست آوریم تا به موقع و با هزینه معقول اهدافمان را محقق کنیم. مهم ترین اصل در این میان، اولویت بخشیدن به فعالیت ها و تقسیم آنها به امور فوری و ضروری است که در اینصورت امور غیرفوری و غیرضروری خودبخود از زندگی ما حذف می شوند. همچنین در طراحی یک برنامه مناسب، با توجه به رسالت و بینشی که برای خود تعیین می کنیم، اولا نیازمند انتخاب و ثانیا اتخاذ تصمیمات استراتژیک هستیم. آموزه های علم مدیریت استراتژیک نیز از اینجا وارد فرآیند موفقیت می شود و ده ها تئوری و روش و شیوه ارائه می دهد تا برنامه ای که مسیر ما را به سوی اهدافمان تعیین می کند، کار آمدتر شود. پس از تعیین هدف و تعیین مسیر بر اساس طراحی یک برنامه زمان بندی شده با استفاده از تکنیک های مختلف برنامه ریزی، نوبت به اجرای برنامه می رسد که خود محل بحث ده ها تئوری و روش اجرایی است. اما یک نکته کلیدی در این مرحله اینست که در حین اجرا و پس از هر دوره زمانی، باید دستاوردهای خود را ارزیابی و نتیجه آن را در برنامه اعمال کنیم. این امر موجبات تصحیح رفتار خود و برنامه هایمان را فراهم می نماید که در نتیجه اجرای آنها، قله اهدافمان فتح گردد. اینک با بررسی دقیق فرآیند موفقیت، به یک نتیجه بسیار مهم و اساسی دست می یابیم و آن اینکه با انجام همه این فعالیت ها و در واقع با اعمال مدیریت شخصی به بخشی از توانمندی های بیکران خویش می رسیم و با تحقق اهدافمان، گوهر گران بهای خود را در بستر شیرین «موفقیت» می یابیم. بر این اساس شما نیز با ما هم عقیده خواهید شد که: ای انسان، تو می توانی، اگر از امروز اراده کنی.

منبع : روزنامه ابتکار